لایدن یک نظام رتبه بندی در سطح بین المللی است. در نظام رتبه بندی لایدن چهار شاخص اصلی شامل ۱-مرجعیت علمی(مقالات برتر  یک، پنج، ده و پنجاه درصد برتر بصورت تعداد و ‌سهم از کل، مجموع تعداد کل انتشارات، مجموع و میانگین تعداد استنادات نرمال شده), ۲-دیپلماسی علمی (کل انتشارات و همکاری علمی و صنعتی بین المللی بصورت تعداد و سهم از کل)، ۳-دسترسی آزاد بصورت تعداد انتشارات و سهم از کل، ۴-تنوع جنسیتی نویسندگان بصورت تعداد و نسبت به تمام نویسندگان مرد و زن بررسی می شوند.
بر اساس نظام رتبه بندی ۲۰۲۳ لایدن: ۱-دانشگاه های تهران، ۲-تربیت مدرس، ۳-صنعتی امیرکبیر، ۴-علم و صنعت ایران، ۵-صنعتی شریف ۶-فردوسی مشهد و ۷-تبریز  به ترتیب رتبه های یکم تا هفتم را در بین دانشگاه های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (غیر پزشکی) کسب نموده اند. 

شانگهای یک نظام رتبه بندی دیگر در سطح بین المللی است. در نظام رتبه بندی شانگهای شش شاخص شامل ۱-تعداد فارغ التحصیلان برنده جایزه نوبل یا مدال فیلدز، ۲-تعداد اعضای هیآت علمی برنده جایزه نوبل یا فیلدز، ۳-تعداد محققان پر استناد، ۴-تعداد مقالات منتشر شده در نشریات نیچر و ساینس، ۵-تعداد مقالات نمایه شده در نمایه های توسعه یافته علوم و علوم اجتماعی، و ۶-عملکرد دانشگاه با توجه به اندازه سازمان بررسی می شوند.
بر اساس نظام رتبه‌بندی سال ۲۰۲۳ شانگهای، دانشگاه های ۱-تهران، ۲-صنعتی امیرکبیر، ۳-صنعتی شریف ، ۴-تربیت مدرس، ۵-فردوسی مشهد، ۶-علم و صنعت ایران، ۷-تبریز  به ترتیب رتبه های یکم تا هفتم را در بین دانشگاه های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (غیر پزشکی) کسب نموده اند.

لازم به ذکر است با اینکه امتیازات کسب شده توسط  دانشگاه های تهران، صنعتی شریف، تربیت مدرس، علم و صنعت و برخی دیگر از دانشگاه ها در سال ۲۰۲۳ نسبت  به سال  ۲۰۲۲ بیشتر است ولی رتبه این دانشگاه ها در بین کل دانشگاه های جهان قدری کاهش یافته است. یکی از دلایل این موضوع میتواند نرخ رشد بیشتر امتیاز ها در برخی از دانشگاه های جهان نسبت به نرخ رشد این دانشگاه ها در ایران باشد.