متن کامل خبر


 
جلسه دفاع از پایان نامه: وحید تقی پور سبزوار - مهندسی زیست پزشکی

خلاصه خبر: جلسه دفاع از پایان نامه: آقای وحید تقی پور سبزوار

  • عنوان: رهایش طولانی مدت ونکومایسین از سامانه‌ی در جا تشکیل شونده‌ی پلی لاکتیک/گلایکولیک اسید بارگذاری شده با نانو ذرات کیتوسان
  • ارائه‌کننده: وحید تقی پور سبزوار
  • استاد راهنمای اول: دکتر ابراهیم واشقانی فراهانی
  • استاد راهنمای دوم: دکتر حمید موبدی
  • استاد ناظر داخلی : دکتر سهیل بدوحی
  • استاد ناظر خارجی : دکتر شاداب باقری
  • مکان: اتاق 351
  • تاریخ: 5/10/96
  • ساعت: 14:00

چکیدهروش‌های رایج در درمان بیماری عفونت استخوانی مزمن عوارض جانبی زیادی داشته و بیمارپسند نیستند. امروزه از سامانه‌های نوین دارورسانی مانند کاشتنی‌های درجا تشکیل شونده برای درمان این بیماری استفاده می‌شود. کاشتنی‌های زیست‌تخریب ناپذیر نیاز به جراحی دوباره برای خارج‌سازی دارند و کاشتنی‌های زیست‌تخریب پذیر نیز رهایش اولیه‌ی بالایی داشته که منجربه کاهش دوره‌ی آزادسازی دارو می‌شود. هدف از این پژوهش رهایش طولانی مدت داروی ونکومایسین از سامانه‌ی درجا تشکیل شونده‌ی پلی لاکتیک/ گلایکولیک اسید با بارگذاری نانوذرات کیتوسان حاوی دارو در آن بود. برای تهیه‌ی سامانه‌ی درجا تشکیل شونده، از پلیمر PLGA 504H و حلالPEG 250DME با نسبت پلیمر به حلال 4:1 استفاده شد. با طراحی آزمایش نانوذرات کیتوسان با بازدهی پوشینه شدن 25% و بارگذاری دارو 51% به روش ژل شدن یونی تهیه شد. سپس با بررسی میزان پایداری ونکومایسین هیدروکلراید در محیط‌های رهایش مختلف، بافراستات با pH 8/6 به عنوان محیط رهایش انتخاب شد و در ادامه رهایش دارو از نانوذرات با کیسه دیالیز انجام گرفت. ریخت شناسی نانوذرات پس از خشک شدن با تصویربرداری الکترونی روبشی بررسی شد. باتوجه به پروفایل رهایش دارو از نانوذرات و ورقه‌ای شدن آن‌ها پس از خشک شدن، به منظور نچسبیدن ذرات به یک‌دیگر در طی فرایند انجماد و خشک شدن، محافظ سرمایشی و پایدارکننده‌ی توئین80 به کار رفت که استفاده از این پایدارکننده منجر به رهایش بهتری شد. در ادامه با افزودن نسبت‌های مختلفی از داروی آزاد به داروی بارگذاری شده از طریق نانوذرات در سامانه، پروفایل رهایش آن‌ها بررسی و فرمولاسیون بهینه با نسبت داروی آزاد به داروی بارگذاری شده در نانوذرات 1:4 انتخاب شد. در مرحله‌ی بعد با افزودن 3،1 و 5% اتیل هپتانوات به سامانه، با وجود کاهش رهایش اولیه، میزان رهایش کل نیز کاهش یافت که مطلوب نبود. ریخت‌شناسی تمامی سامانه‌ها نیز با تصویر برداری میکروسکوپ الکترونی روبشی بررسی شد که نتایج حاصل از پروفایل رهایش را تایید می‌کرد. در ادامه با کاربرد ترکیبی از داروی پایه و داروی هیدروکلراید در نسبت 1:1 در فرمولاسیون بهینه، پروفایل رهایش با آهنگ و رهایش اولیه‌ی کم‌تر بهبود یافت و برای تهیه‌ی بهترین فرمولاسیون گزینش شد.
کلمات کلیدیرهایش کنترل شده، سامانه‌ی درجا تشکیل شونده، نانوذرات کیتوسان، ونکومایسین، PLGA

5 دی 1396 / تعداد نمایش : 571